000111001010000111

Barbara,Welkom, erg interessant stuk zeg! beakndt daarvoor.Je stelt de vraag hoeveel ruimte' de evolutie heeft om te spelen met variatie: volgens mij is dat alle vrijheid. Als het teveel misgaat' in een vroeg embryonaal stadium, zal het nieuwe leven nooit in een stadium komen dat levensvatbaar is. Vaak zal de moeder daarvan ook niets merken De drie modellen die je schetst (omgekeerde piramide van Karl von Baer, de zandloper van ? en de tol van Richardson) zijn een mooie visualisatie van hoe ontwikkeling van soorten vergelijkbaar kunnen zijn. De heterochronie binnen e9e9n soort gooit volgens mij wel roet in het eten: dat past binnen geen van de drie! Alhoewel, een beetje in de tol past ie wel.Mijn voorkeur' zou uitgaan naar de tol, maar dan met name omdat ik denk dat er eenvoudige mechanismen ten grondslag (moeten) liggen aan de complexe en diverse wereld zoals wij die kennen.Darwin heeft er een paar beschreven, Mendel had ook een paar mooie ingevingen, en deze vormen een goede aanvulling op die verzameling over het ontstaan der soorten. (zonder devine intervention' ).Mooie aanvulling van mijn inzichten, ik ben benieuwd wat je verder nog brengt!